Lecithine is een ingrediënt dat je regelmatig tegenkomt op verpakkingen van voedingsmiddelen. Misschien heb je het gezien in chocolade, margarine of pindakaas. Toch is lang niet altijd duidelijk wat lecithine precies is. Wat doet het in voeding? Is het een E-nummer? En is lecithine een ingrediënt waar je je zorgen over moet maken? In dit artikel leggen we uit wat lecithine is en waarom het zo vaak wordt gebruikt.
Wat is lecithine?
Lecithine is een natuurlijk mengsel van vetachtige stoffen dat voorkomt in onder andere:
- Sojabonen
- Zonnebloempitten
- Eieren
- Koolzaad
Voor gebruik in voedingsmiddelen wordt lecithine meestal gewonnen uit soja of zonnebloempitten.
Waarom voegen fabrikanten lecithine toe?
Lecithine is een emulgator. Dat betekent dat het helpt om water en vet met elkaar te mengen. Normaal gesproken mengen water en vet niet goed met elkaar. Het zorgt ervoor dat producten een egale structuur behouden. Daardoor blijft bijvoorbeeld chocolade mooi glad en scheidt een saus minder snel.
In welke producten zit lecithine?
Je vindt deze emulgator onder andere in:
- Chocolade
- Margarine
- Pindakaas
- Dressings
- Bakproducten
- Koekjes
- IJs
Vaak wordt slechts een kleine hoeveelheid toegevoegd.
Is lecithine een E-nummer?
Ja. Lecithine heeft het E-nummer E322. Dat betekent dat het een toegelaten voedingsadditief is binnen de Europese Unie.
Is deze emulgator ongezond?
Er is op dit moment geen overtuigend wetenschappelijk bewijs dat deze emulgator schadelijk is voor de algemene bevolking wanneer hij volgens de regelgeving in voedingsmiddelen wordt gebruikt. Lecithine wordt meestal in kleine hoeveelheden toegevoegd om de structuur van een product te verbeteren. Dat betekent niet automatisch dat een product met lecithine gezond is. Net als bij andere ingrediënten is het belangrijk om naar het hele product te kijken.
Moet je producten met lecithine vermijden?
Voor de meeste mensen is daar geen aanleiding voor. Lecithine wordt meestal in kleine hoeveelheden gebruikt en heeft een technologische functie. Kijk daarom niet alleen naar één ingrediënt, maar naar de volledige ingrediëntenlijst en de voedingswaarde van een product.
Welke soorten lecithine zijn er?
Lecithine kan uit verschillende natuurlijke bronnen worden gewonnen. De meest voorkomende zijn:
- Sojabonen
- Zonnebloempitten
- Eieren
Op verpakkingen wordt niet altijd vermeld uit welke bron de lecithine afkomstig is. Wanneer lecithine uit soja wordt gewonnen, moet dit vanwege de allergenenwetgeving wel duidelijk op het etiket staan. Sommige fabrikanten kiezen bewust voor zonnebloemlecithine in plaats van sojalecithine. Een belangrijke reden is dat zonnebloem geen allergeen is. Daardoor hoeft een product waarin zonnebloemlecithine is gebruikt niet als soja-bevattend te worden aangeduid.
Eén ingrediënt vertelt niet het hele verhaal
Lecithine heeft een duidelijke functie in voedingsmiddelen: het zorgt ervoor dat ingrediënten goed mengen en de structuur van een product behouden blijft. De aanwezigheid van deze emulgator zegt op zichzelf weinig over hoe gezond een product is. Kijk daarom altijd naar de volledige ingrediëntenlijst, de voedingswaarde en de mate waarin een product is bewerkt. Bij zekerduurzaam geloven we dat je betere keuzes kunt maken als je begrijpt wat er op een verpakking staat. Door ingrediënten beter te leren kennen en etiketten te begrijpen, wordt het makkelijker om producten bewust met elkaar te vergelijken.
Begrijp wat je eet mini-magazine
Wil je ingrediënten, E-nummers en voedingsclaims beter leren begrijpen? Schrijf je gratis in voor het Begrijp wat je eet mini-magazine. Iedere maand helpen we je om ingrediënten, E-nummers en voedingsclaims beter te begrijpen. Bovendien hoor je als eerste wanneer de Wat Zit Erin?-scannerapp beschikbaar komt.
Heb je een vraag of aanvulling? Laat gerust een reactie achter. Reacties worden eerst gecontroleerd voordat ze verschijnen.
